“Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelip gidişinde akıl sahipleri için ibretler vardır. Onlar; ayakta dururken, otururken, yanları üzerine yatarken Allah’ı anarlar, göklerin ve yerin yaratılışı hakkında tefekkür eder (ve şöyle derler) Rabbimiz! Sen bunu boşuna yaratmadın. Seni tenzih ve takdis ederiz. Bizi cehennem azabından koru!”
(Âl-i İmrân, 190-191)