Hiciv, kimi zaman mukaddesata yönelir. Üstelik bu, çoğunlukla “ifade özgürlüğü” ya da “eleştiri hakkı” kisvesiyle yapılır. Ama adı ne olursa olsun, yıkıcıdır. Çünkü bu türlü hiciv, bir öfkenin, bastırılmış bir düşmanlığın kelimelere dökülmüş halidir; satır aralarına gizlenmiş bir zehirdir.