YA RESULALLAH! SEN DOĞUNCA, DÜNYA PARLADI. SENİN NURUNLA UFUKLAR AYDINLANDI. Hz. Abbas radıyallahu anh

Aralarında siyer alimi İbn İshak’ın (rah.) da bulunduğu çoğu alime göre Resulullah Efendimiz’in (s.a.v) mübarek babası vefat ettiğinde, mübarek annesi yedi aylık hamile idi. Farklı rivayetlerde yedi veya yirmi sekiz aylıkken Efendimiz’in (s.a.v) yetim kaldığı da zikredilmektedir.

Doğumunu âlemlerin iştiyakla beklediği Resulullah Efendimiz (s.a.v) dünyayı teşrif ettiğinde, Hz. Abbas’ın (r.a) ifadesi ile “Yeryüzü nura gark olmuş ve o nur semaları kuşatmıştı.” (Ebû Nuaym el-İsfahânî, Hilyetü’l-evliya, 1/364) Bu aziz sahabi Peygamber Efendimiz’den müsaade alarak şu beyitleri okumuştur:

“Ya Resulallah! Sen doğunca dünya parladı. Senin nurunla ufuklar aydınlandı. ” (Hâkim en-Nisâburî, el-Müstedrek, nr. 5417)

Resulullah Efendimiz’in (s.a.v) daha sonra dadısı olacak olan Ümmü Eymen (r.anha) Abdülmuttalib’e, “Müjde müjde, ey Abdülmuttalib! Hâşimoğullarının kameri doğdu” diye nida ediyordu.

Hz. Resulullah (s.a.v) öyle güzeldi ki, pak cemalinin yanında ay sönük kalırdı. Nitekim o, ?öyle buyurmu?tur: “Dünya benim yüzümle parlar, gök de beni görünce aydınlanır...” (Süyûtî, ed-Dürru’l-mensûr, 6/332)

Ebû Nuaym İsfahânî’nin Delâilü’n-Nübüvve adlı eserinde naklettiği üzere Âmine annemiz Ebva’da vefat etmeden önce biricik evladı Resulullah Efendimiz’e (s.a.v) şu manadaki beyitleri okumuştu:

“Ey dehşetli ölüm okundan Allah’ın yardım ve ihsanı ile yüz deve karşılığında kurtulan zatın oğlu! Allah, seni aziz ve daim kılsın.

Eğer rüyada gördüklerim doğru ise sen celal ve bol ikram sahibi olan Allah tarafından Âdemoğullarına helal ve haramı bildirmek üzere peygamber olarak gönderileceksin.

Sen, ceddin İbrahim’in teslimiyetini ve dinini tamamlamak için geleceksin.

Allah seni milletlerle birlikte devam edip gelen cümle putlardan ve şerlerinden koruyacaktır.

Her yaşayan ölür, her yeni eskir. Yaşlanan herkes zeval bulur. Her şey fânidir, gider.

Evet, ben de öleceğim. Fakat ismim kıyamete dek yâd edilecektir.

Çünkü, senin gibi varlığı âlemlere şeref olacak tertemiz bir evlat doğurmuş, arkamda da onu hayırlı bir yâd edici olarak bırakmış bulunuyorum.”

Resulullah Efendimiz (s.a.v) dünyaya şeref verdiğinde şu âleme öyle bir nur saçılmıştı ki o nur ile âlemler berekete ve rahmete gark olmuştur.

Salat ve selam âlemlere rahmet olarak gönderilen Resûl-i Ekrem Efendimiz’e, onun âline ve ashabına olsun.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi vesellemin annesi şöyle demiştir: “Her yaşayan ölür, her yeni eskir. Yaşlanan herkes zeval bulur. Her şey fânidir, gider.Evet, ben de öleceğim. Fakat ismim kıyamete dek yâd edilecektir.Çünkü, senin gibi varlığı âlemlere şeref olacak tertemiz bir evlat doğurmuş, arkamda da onu hayırlı bir yâd edici olarak bırakmış bulunuyorum.”