İnsanın kendi kendine kalbindeki hastalıkların farkına varması hayli güçtür. Bu illetler, bir uzva fark edilmeden batan diken gibidir. İnsan gezer, oturur da onu fark etmez. Ancak parmağını üzerine koyduktan sonra dikeni hisseder, yerini tespit eder. Keza biri gelip kendisini kötüleyerek kalbindeki dikene parmak basar ve onun “canını yakar” da o zaman insan kalbinde bu hastalıkların olduğunu anlar.