Geçmişi, sadat-ı kiramın okuduğu zamanları düşünüp bir kelime bulmak istersek o dönemi ifade eden kelime çile olur. Bir yandan açlık, diğer yandan yokluk… O çileyi göze alamayan birinin medreseye gitmesi mümkün değil. O sevdayı Yüce Allah kimin kalbine koymuşsa medreseye koşmuş. Sadat-ı kiram da o çileyi kabul ederek medreselere gittiler.