Sadat-ı kiram, huzuruna gelenlerle birlikte Yüce Mevla’ya tövbe ederler. Onları şahit tutarak Yüce Allah’a tövbelerin kabulü için yalvarırlar. Kul; herkesin içinde Allah’a söz verirse nefsini dizginlemiş olur. Hiçliği idrak eder. Herkes gibi muhtaç olduğunu kavrar. Bu kapıda hiçbir günahkâr kınanmaz. Hiç kimse dışlanmaz. Bilakis manen tedavi edilmesi gereken biri kabul edilir ve şefkatle Cenab-ı Hakk’a döndürülür.