Menzil’de medresede okuyan talebeler vardı. Önceleri sayıları azdı. Otuzdu kırk oldu, altmış oldu, derken yüzlere kadar çıktı. Tabii o zamanlarda imkânlar kısıtlıydı. Yani talebelerin iaşelerini, ihtiyaçlarını temin noktasında bu işi organize edecek, finansmanını, lojistiğini sağlayabilecek bir yapı da yoktu. Gavsımız kuddise sırruhu da bu hizmeti Osmaniye vakfına verdi.