“Kişi uzakta olduğu zaman dostuyla buluşmaya iştiyaklı olur. Muhabbet ise hazır olan kişiler içindir. Öyleyse zikir, muhabbet ve huzur yolu üzere yapılmalıdır. Hasret hissiyle zikir dersi yapılmamalıdır. Bu şekildeki zikir yolu uzatır. Zaman, gaflet ve bidat zamanı olduğundan kısa yolu tercih etmek gerekir.” Şeyh Abdurrahman Tâhî [kuddise sırruhu]